• recenzja,  serial

    [WHITE LINES] Co się dzieje na Ibizie, zostaje na Ibizie

    Wakacyjny klimat na Netflixie - ciąg dalszy. Platforma nie daje nam zapomnieć o tym, że w tym roku urlopu pod palemkami nie będzie, więc w najnowszych produkcjach wysyła nas myślami do jakiś typowo rajskich krain. Dzisiaj na tapecie - Ibiza. Jedna z najbardziej imprezowych wysp, dryfujących przy Europie. Hiszpanie lubią nazywać ją - Sodomą, bo co się dzieje na Ibizie, zostaje na Ibizie. I to dosłownie. Zbadał to pewien Anglik z Manchesteru, o którym 20 lat temu słuch na tej wyspie zaginął, a teraz jego siostra próbuje ten słuch odnaleźć.

  • film,  piątka

    5 najlepszych komedii lat 90′

    Wszystkie te pozycje bawiły mnie od najmniejszego szkraba zapatrzonego w kryształowy ekran. Najczęściej podczas pełnych lenistwa niedziel, w czasie obiadów, które jadło się wspólnie przed telewizorem, a nagle kawałek schabowego przeżuwany w danym momencie wypadał nam na podłogę, bo tak głośno zanosiliśmy się śmiechem. Szło się było zadławić, ale obyło się bez większych tragedii. Te komedie rozwinęły moje poczucie humoru, pamiętam ich każdą minutę tak dokładnie, jakby to wszystko było oglądane pierwszy raz wczoraj. Co więcej - mimo upływu wielu lat nadal mnie śmieszą, wręcz bawią do utraty tchu. Jeśli nie widzieliście żadnej z nich - wstydźcie się! Czas je najwyższy nadrobić.

  • recenzja,  serial

    [HOLLYWOOD] Jedziemy do Krainy Marzeń!

    W ciągu prawie jednego wieku istnienia kina, wyrobiły się w nas różne stereotypy. Jednym z nich jest na pewno to, że centrum Krainy Marzeń znajduje się w Los Angeles, więc tylko tam (prawie) można spotkać wszystkich, którzy chcą zostać aktorami, reżyserami i scenarzystami. To w L.A. powstała stolica amerykańskiego kina na taką skalę, że po pół wieku mogliśmy nazwać ją także - stolicą światowego kina. Więc gdy marzysz o zostaniu głównym bohaterem w jakimś filmie, jedziesz tam i chodzisz na wszystkie możliwe castingi. Dla tej piątki z serialu „Hollywood” sprawa nie była prosta, bo był 1947 rok, więc trzeba było dostosować się do panujących zasad i to szybko.

  • film,  piątka

    5 najlepszych romansów lat 90′

    Urodzona w roku 1992, nie pamiętam zbytnio jak wyglądały lata 90, takie prawdziwe. Nie te, które widzimy we wszystkich amerykańskich serialach, a te, które wydarzyły się w Polsce. Mogę jedynie domniemywać, patrząc na „Killera” czy „Chłopaki nie płaczą”. Ostatnio postanowiłam do nich wszystkich wrócić i zgłębić ich istotę. Zachłysnęłam się wszystkimi filmami, których jeszcze nie widziałam wyprodukowanymi w latach 90. Mają w sobie jakąś taką naiwność, magię. Wtedy można było pokazać wszystko - bawić się trendami, konwencjami, tym nieznanym. Trzeba było się namęczyć by kunszt filmowy i produkcja mogła coś udać, dlatego większość komedii jest zbudowana na prawdziwych problemach, a nie udawanych i mało wiarygodnych akcjach. Albo ktoś kombinował -…

  • recenzja,  serial

    [OUTER BANKS] Bliżej wakacji w tym roku nie będziemy

    Pandemia wywołuje na świecie niezły zamęt. Pewnie pisali już gdzieś o tym, na jakiś wszystkich portalach. Nie dodam więc swojej szczegółowej cegiełki, ale poruszę temat wakacji. Gdzie Wy planowaliście wyjechać na nie w tym roku? Ja chciałam zahaczyć w końcu o Nowy Jork. Przyjrzeć się bliżej miastu, które nigdy nie zasypia. Ale niestety, te plany musiałam przełożyć przynajmniej o rok, tak jak i każde możliwe. Bliżej wakacji znalazłam się dzięki nowej produkcji Netflixa „Outer Banks” kręconej w malowniczej miejscowości przy Oceanie Atlantyckim.

  • piątka,  serial

    5 seriali na długie wieczory

    Nie myślałam nigdy, że dożyje czasów w których, nie muszę się nigdzie śpieszyć, a każdy wieczór jest moim wolnym wieczorem. Prawie. Czasami dopada mnie panika i wtedy udaje, ze zbieram się, a wychodzę tak naprawdę tylko wynieść śmieci i uzupełnić zapas czekolady. A ta zawsze przyda się na ten wieczór, który postanowię opatrzeć sobie jakimś serialem. Przed Wami zestawienie takich tytułów, które możecie spokojnie obejrzeć we dwoje, we troje czy samotnie i nie zrobi Wam się po nich smutno. Wręcz mogą wywołać u Was wzmożoną ekscytację!

  • felieton,  serial

    [UNORTHODOX] Cena wolności wyboru

    Pamiętam jak pierwszy raz zobaczyłam w telewizji serial o uciekających ze swoich społeczności młodych Amiszach. Z osad, które nie mają dostępu do prądu, do bieżącej wody ani kanalizacji, tylko dlatego, że takie mają przekonania. A potem przypomniałam sobie, jak ojciec opowiadał mi o mężczyznach, którzy chodzą w dziwnych czapkach po ulicach Brooklynu. Bo tak chcą. Kiedy tam był, nie wiedział kim byli ani dlaczego akurat w 30 stopniowych upale przyodziewali długie, czarne płaszcze i skórzane czapki, zapuszczali pejsy i patrzyli na Ciebie spode łba, ale dzisiaj dowiedzieli się tego wszyscy. Serial „Unorthodox” dał nam na chwilę wejść tam, gdzie dotychczas nie miał nikt wstępu.

  • film,  piątka

    5 filmów do których lubię wracać cz.2

    Nastały takie czasy, że w sumie trudno cokolwiek normalnego powiedzieć. Nie podejrzewałam nigdy, że dożyje czegoś takiego, ale jak wynika z historii, to każdy coś takiego musi przeżyć (lub nie). Kiedyś, raz na 10 lat zamykano nas w domach, byśmy po prostu przetrwali. Kiedyś, bez niczego. Dzisiaj z całym Internetowym zapleczem, skajpami, Netflixami, grami i zabawami. Nie tylko zdążymy upiec wszystkie chleby i cynamonki świata, ale też możemy nadrobić wszystkie filmy, które mamy na liście „chce zobaczyć”. Moja została ruszona w końcu i mam zamiar zmniejszyć ją o co najmniej połowę do końca kwarantanny. Jednak muszę czasami obejrzeć coś, co mnie pocieszy, dlatego sięgam na cudowną listę filmów, do których…

  • film,  recenzja

    [W LESIE DZIŚ NIE ZAŚNIE NIKT] Pierwszy Polski slasher nie taki zły

    Nie lubię horrorów. I podejrzewam, że nie umiem ich recenzować. Ale prosiło mnie o to parę osób, więc podjęłam wyzwanie i w piątek wieczorem obejrzałam to cudo. Wszystko dzięki temu, że jesteśmy totalnie zamknięci w domach, kina nie działają, a Netflix był miły i dzieło Bartka M. Kowalskiego wrzucił do siebie na platformę. A my, totalnie znudzeni już oglądaniem po raz piąty „Na Wspólnej”, pieczeniem chleba, kupowaniem papieru toaletowego i przeglądaniem setny raz Instagrama, nacisnęliśmy play. Bo umówmy się - raczej nie poszlibyśmy na to do kin.

  • recenzja,  serial

    [SZKOŁA DLA ELITY 3] Podrobiona tajemnica

    Myślałam, że temat bogatych dzieciaków z liceum przejadł się gdzieś pomiędzy 2012 i 2013, gdy kończyliśmy żałobę po skończonej „Plotkarze”. Ale niektórzy dumnie odgrzewają kotlety i wracają do czasów, gdzie wszystko było trudne, nawet wstanie z łóżka. A umówmy się, najtrudniejsze życie mają właśnie Ci, którzy chodzą do prywatnych szkół i nie mają większych zmartwień niż dieta bezglutenowa albo wybór nowej torebki do szkoły. Jednak - nie generalizujmy. Dzieciaki w hiszpańskiej „Szkole dla elity” mają duże problemy, a niektóre nawet spływają we krwi.